
تاریخ :1389/2/30 بازديد :3
|
(( الانتفاع بی فی غیبتی فکالانتفاع بالشمس اذا غیبها عن الابصار السحاب.)) (1)
بهره بردن از من در عصر غیبتم ، مانند بهره بردن از آفتاب است هنگامی که زیر ابرها باشد.
اصولا آن حضرت را غایب نامیده اند، چون ((ظاهر)) نیست، نه آن که(( حاضر)) نیست . غیبت به معنای ((حاضر نبودن)) ، تهمت ناروایی است که به آن حضرت زده اند، و آنان که بر این پندارند، فرق میان ((ظهور)) و ((حضور)) را نمی دانند. آمدن آن حضرت به معنای ((ظهور )) است ، نه ((حضور)) و شیفتگان آن حضرت ، ظهورش را از خدا می طلبند نه حضورش را . همین است که وقتی ظاهر می شود همه انگشت حیرت به دندان می گزند و با تعجب می گویند که او را پیش از این هم دیده اند.
برای به دست آوردن ((سیرت)) آن حضرت در دوران غیبت می توان از برخی روایات ، دعاها ، زیارت نامه ها ، توقیعات و نامه های آن حضرت به بعضی از شیعیان و یا نقل قول های متواتر از افراد کاملا مورد وثوق که به شرف حضور نائل آمده اند، استفاده برد.
آنچه بیش از همه در میان ادعیه، توقیعات و ... به چشم می خورد، عنایت خاص آن حضرت به وضعیت شیعیان و گرفتاری های آنان در ((عصر غیبت)) است. به برخی از نکاتی که در این متون آمده ، اشاره می شود. ادامه مطلب ... | |
|