تاریخ :1388/8/29
بازديد :21
|
آقای اکبر گنجی در سلسله مقالاتی که اخیرا با عنوان « امام زمان به چه کار فقها می آید » منتشر شده ادعا کرده است که مفهوم مهدویت و امام غائب، بر ساخته ای تاریخی توسط شیعیان است و به تدریج در طول زمان و سیر حوادث تاریخی، توسط شیعیان برای پاسخ دهی به مسائل و مشکلاتی که در برای آنها ایجاد شده، تدوین شده است.
وی - علیرغم کثرت ادله و شواهد نقلی- ادعا می کند که تنها دلیل تاریخی برای تولد امام دوازدهم، گزارش وکیل امام حسن عسکری بوده که از مردم خمس دریافت می کرده و به امام می رسانده است. وی پس از مرگ امام حسن عسکری علیه السلام ادعا کرده که ایشان فرزندی داشتهاند؛ در حالی که هیچ کس آن فرزند را ندیده و هیچ قرینه ای هم برای وجود چنین فرزندی وجود ندارد. گنجی سپس ادعا می کند که پیشینهی ایده مهدویت و غیبت از زمان شهادت امیرمؤمنان ایجاد شده که عدهای ادعا می کردند علی علیهالسلام نمرده و به زمین باز خواهد گشت تا زمین را پر از عدل و داد نماید. عین این مدعا برای افراد دیگری در طول تاریخ مطرح شده و پیروانی در هر مورد پیدا کرده است. وی میافزاید: که افرادی مثل محمد حنفیه و فرزندان او،اسماعیل فرزند امام جعفر صادق علیه السلام، امام کاظم علیه السلام کسانی بوده اند که عده ای آنها را مهدی پنداشته اند و فرقههایی مثل کیسانیه،اسماعیلیه و واقفیه حاصل این ادعا ها بودهاند. وی در ادامه میگوید: بررسی کتاب فرق الشیعه نوبختی نشان می دهد که "اختلافات بسیاری بر سر مصداق مهدی از ابتدا وجود داشته و اگر از ابتدا باورهای روشنی وجود داشت هر کس خود را شیعه تلقی می کرد باید آنها را می پذیرفت و آن همه اختلاف معنا نداشت."
در اینجا - و پیش از پرداختن به ادله نقلی مهدویت، در منابع فریقین- به چند نکته باید اشاره کرد: ادامه مطلب ... | |
|
