-
سید محمد ناظم زاده قمی، محقق حوزه علمیه قم در "الف" نوشت: مژده به ظهور امام مهدى(عج) از همان سالهاى آغازین ظهور اسلام آغاز شد و پیامبر گرامى اسلام(ص) در هر فرصت و مناسبتى که پیش مىآمد مردم را به ظهور عدالتگستر موعود در آخرالزمان بشارت مىدادند و آنها را از نسل و تبار، تولد وغیبت، ویژگیهاى ظاهرى، نشانههاى ظهور، شاخصههاى قیام رهایىبخش و مؤلفههاى حکومت جهانى آن حضرت آگاه مىساختند. تا آنجا که امروزه ما با صدها روایت که از طریق شیعه و اهل سنت از آن حضرت نقل شده مواجههایم. این نوشتار، جوابیهای است کوتاه به تردید آقای اکبر گنجی در مورد امام عصر، که دربردارنده نمونههایی از نگاه قرآن، حضرت رسول، ائمه اطهار، بزرگان اهل سنت و دانشمندان به موضوع مهدویت و حضرت صاحب الزمان(عج) میباشد. منجی در کلام خداوند: بیش از یکصد آیه قرآن براساس روایات معتبر به وجود حضرت امام مهدی و ویژگیهای آن شخصیت باعظمت و همچنین قیام و انقلاب جهانی آن حضرت، اشاره کرده است. که در اینجا به چند نمونه از آنها اشاره می کنم: ادامه مطلب ... -
امام زمان خود را به یاد آوریم اگر سخن از مظلومیت و تنهایى به میان آید، بسیارى از ما به یاد امیرالمومنین علیهالسلام و یا حضرت سیدالشهدا علیهالسلام مىافتیم. على علیهالسلام خود در بیان تنهایىهایش مىفرماید: "پس از رحلت پیامبر صلى الله علیه و آله ناگاه دیدم که هیچ یاورى جز خانواده خویش ندارم، پس، از مرگ بر آنان ترسیدم و چشمهایم را در حالى که خار در آن بود بستم و با گلویى که استخوان در آن مانده بود، جرعه (حوادث را) نوشیدم." (1) این نمونهاى از حالات کسى است که اول مظلوم عالم لقب گرفته (چنان چه در بعضى زیارتنامههاى حضرتش آمده است(2)) اما عامل اصلى این مظلومیت سنگین و غربت سهمگین، همانا مردمان زمانى و کوتاهى فهم و همتشان در شناخت و یارى حق بود، چنانچه امام علیهالسلام خود خطاب گروهى از آنان فرمود: ادامه مطلب ... -
چرا شیعیان انتظار دولت حضرت مهدی علیهالسلام را جزو مهمی از دین می دانند؟ مردی بر حضرت ابوجعفر امام باقر علیهالسلام وارد شد و صفحهای در دست داشت، امام باقر علیهالسلام به او فرمود: این نوشته مناظره کننده ای است که از دینی که عمل در آن مورد قبول است پرسش دارد. عرض کرد: رحمت خداوند بر تو باد همین را خواسته ام. حضرت ابوجعفر باقر علیهالسلام فرمود: گواهی دادن به اینکه هیچ معبود حقی جز خداوند نیست، و اینکه محمد بنده و رسول اوست، و اینکه اقرار کنی به آنچه از سوی خداوند آمده، و ولایت ما خاندان، و بیزاری از دشمنمان، و تسلیم به امر ما، و پرهیزگاری و فروتنی، و انتظار قائم ما، که ما را دولتی است که هر وقت خداوند بخواهد آن را خواهد آورد.(اصول کافی 2/22 ج 13) و در همان کتاب از ابوالجارود آمده که گفت: ادامه مطلب ... -
چرا شیعه همه مردم را به محبت حضرت مهدی دعوت می کند؟ وقتی انسان با نعمتهای فراوان الهی رو به رو می شود، محبت خدا را با تمام وجود احساس می کند. سرشت آدمی بر محبت کسی که به انسان نیکی کند و یا واسطه نیکی به وی شود، ساخته شده است. عقل نیز فرمان می دهد، که مردم را با محبت خدا آشنا کن، در تفسیر امام علیه السلام آمده است: 1- "خدای تعالی به موسی وحی فرمود که مرا نزد خلقم محبوب کن، و خلقم را نزد من محبوب گردان. موسی گفت: پروردگارا! چگونه این کار را انجام دهم؟ فرمود: به آنان نعمتها و بخششهای مرا یادآوری کن تا مرا دوست بدارند." هم چنین در دار السلام به نقل از قصص الانبیاء از پیامبر اکرم (ص) نقل شده است که: "خدای عز وجل به داوود علیه السلام وحی فرمود: مرا دوست بدار و نزد خلقم محبوب ساز. داوود گفت: پروردگارا! من تو را دوست می دارم، پس چگونه تو را نزد خلق محبوب گردانم؟ فرمود: نعمتهایم را نزد آنان یاد کن، پس هرگاه آنها را نزد ایشان یادآور شدی مرا دوست خواهند داشت." و در مجالس طوسی از رسول خدا (ص) نقل شده است که فرمود: ادامه مطلب ... -
ارزش شناخت حضرت مهدی (عج) چیست؟ شیعه اعتقاد دارد که حضرت مهدی (عج) امامی است که اطاعتش واجب است، و البته باید صفات و خصوصیات هر کس را که خدا اطاعتش را واجب ساخته است، شناخت تا بتوان بین او و مدعیان مهدویت تفاوت قائل شد. لذا شناخت او به این است که ویژگی های او را که بین او و دیگران تفاوت ایجاد می کند شناخت. اخبار بسیاری نیز بر وجوب شناخت آن امام دلالت می کند. مثلا: 1- از امام صادق (ع) نقل شده است که فرمود: امام خود را بشناس که اگر او را شناختی بر تو زیان نزند که این امر پیش افتد یا تاخیر کند. 2- از فضیل بن یسار نقل شده است که گفت: از حضرت ابو عبد الله درباره ی فرموده ی خدای تبارک و تعالی یوم ندعوا کل أناس بإمامهم -روزی که هر مردمی را به امامشان فرا خواهیم خواند- پرسیدم، فرمود: ای فضیل امام خود را بشناس که اگر امامت را شناختی بر تو زیان نزند که این امر پیش افتد یا تاخیر کند، و هر کس امام خود را بشناسد سپس پیش از آنکه صاحب این امر قیام کند بمیرد، به منزله ی کسی است که در ارتش آن حضرت نشسته باشد، نه به منزله ی کسی است که زیر پرچمش نشسته باشد. ادامه مطلب ... -
تردیدی نیست که شناخت امام زمان علیه السلام فرع بر شناخت خدا و پذیرش نبوت رسول اوست. پذیرش اسلام به معنای تسلیم شدن در مقابل دستورات الهی است، و بی شک دستورات الهی به توسط آیات قرآنی و حدیث پیامبر (ص) و ائمه (ع) به ما میرسد. در روایات متواتر* و مورد قبول شیعه و اهل سنت ثابت شده است که خداوند شخصی را به نام 'مهدی' برگزیده است، تا او در آخر الزمان دین خدا را بر دیگر ادیان به صورت ظاهر نیز تفوق دهد و زمین را از قسط و عدل پر نماید. راستی کمترین حد شناخت چنین امامی چیست؟ "به درستی که بهترین و واجبترین فریضه ها بر انسان شناخت پروردگار و اقرار به بندگی اوست، و مرز شناخت، آن است که خداوند را بشناسد اینکه هیچ معبود حقی جز او نیست و هیچ گونه مثل و مانندی ندارد، و بداند که قدیم پایدار موجود است بدون فقدان ، موصوف است بی آنکه شبیه و نظیر و باطل کنندهای داشته باشد، هیچ چیز به مثل او نیست و اوست شنوای بینا. و پس از آن شناخت فرستاده خداست و گواهی دادن به پیغمبری او. و کمترین مرتبه شناخت رسول، اقرار به پیغمبری اوست و اینکه آنچه از کتاب یا امر یا نهی آورده از خدای عزوجل می باشد، و بعد از آن شناختن امامی است که به صفت و نامش در حال راحتی و سختی به او اقتدا می نمایی. ادامه مطلب ... -
بسم الله الرحمن الرحیم آقای اکبر گنجی اخیراً به طرح مباحثی درباره اعتقادات دینی، از مبدا تا معاد و از قرآنشناسی تا امامشناسی پرداخته و یکی از ویژگیهای بحثهای وی، سایهافکندن بارز انگیزههای سیاسی بر آنها است. در این نوشتار البته قصد بر آن است که مطالب وی پیرامون امام زمان حضرت ولی عصر(عج) که در مصاحبه اخیرش با شبکه بیبیسی نیز بدان اشاره کرده ـ صرف نظر از انگیزههای سیاسی وی که بررسی جداگانهای میطلبد ـ مورد نقد علمی قرار گیرد. نخستین اشکال مطرح شده از سوی گنجی، خدشه در قوّت اسناد تاریخی درباره وجود امام زمان(ع) است. وی گزارشهای تاریخی این موضوع را ضعیف و غیر قابل اعتماد دانسته است. پاسخ: باید گفت که در باب علم به وجود شخصیتهای تاریخی، طریق علمی معمول و متعارف، استناد به نقلهای تاریخی است که خواهیم گفت درباره امام زمان، حضرت حجة بن الحسن(عج)، این قبیل نقلیات به فراوانی در منابع تاریخی آمده است. ادامه مطلب ... -
چکیده: اکبر گنجی در سلسله مقالاتی که اخیرا منتشر کرده است ادعا می کند که مفهوم مهدویت توسط شیعیان در طول تاریخ ساخته شده است. در مقاله قبلی ما بی پایه بودن ادعای وی را نشان دادیم. در این مقاله به مفهوم غیبت خواهیم پرداخت و نشان می دهیم که مفهوم غیبت و امام غائب از مدتها قبل در میان شیعیان مطرح بوده و توسط امامان تبیین شده است. در ادامه بررسی سلسله مقالات "امام زمان به چه کار فقها میآید؟" که توسط اکبر گنجی نوشته شده است، در این مقاله درباره تاریخچه "طرح و شکلگیری مفهوم غیبت" سخن خواهیم گفت. گنجی در مقاله خود ادعا میکند که مسئله غیبت و امام غایب از ابتدا در تشیع به صورت کنونی مطرح نبوده است؛ بلکه در طی تاریخ و پس از درگذشت هر امام، عده ای از پیروان او ادعا میکرده اند که آن امام وفات ننموده و از نظرها غایب شده و پس از مدتی دوباره ظهور خواهد کرد. وی برای اثبات این ادعا به تاریخچه فرقههای کیسانیه، اسماعیلیه و واقفیه اشاره می کند و میگوید ادامه مطلب ... -
آقای اکبر گنجی در سلسله مقالاتی که اخیرا با عنوان « امام زمان به چه کار فقها می آید » منتشر شده ادعا کرده است که مفهوم مهدویت و امام غائب، بر ساخته ای تاریخی توسط شیعیان است و به تدریج در طول زمان و سیر حوادث تاریخی، توسط شیعیان برای پاسخ دهی به مسائل و مشکلاتی که در برای آنها ایجاد شده، تدوین شده است. وی - علیرغم کثرت ادله و شواهد نقلی- ادعا می کند که تنها دلیل تاریخی برای تولد امام دوازدهم، گزارش وکیل امام حسن عسکری بوده که از مردم خمس دریافت می کرده و به امام می رسانده است. وی پس از مرگ امام حسن عسکری علیه السلام ادعا کرده که ایشان فرزندی داشتهاند؛ در حالی که هیچ کس آن فرزند را ندیده و هیچ قرینه ای هم برای وجود چنین فرزندی وجود ندارد. گنجی سپس ادعا می کند که پیشینهی ایده مهدویت و غیبت از زمان شهادت امیرمؤمنان ایجاد شده که عدهای ادعا می کردند علی علیهالسلام نمرده و به زمین باز خواهد گشت تا زمین را پر از عدل و داد نماید. عین این مدعا برای افراد دیگری در طول تاریخ مطرح شده و پیروانی در هر مورد پیدا کرده است. وی میافزاید: که افرادی مثل محمد حنفیه و فرزندان او،اسماعیل فرزند امام جعفر صادق علیه السلام، امام کاظم علیه السلام کسانی بوده اند که عده ای آنها را مهدی پنداشته اند و فرقههایی مثل کیسانیه،اسماعیلیه و واقفیه حاصل این ادعا ها بودهاند. وی در ادامه میگوید: بررسی کتاب فرق الشیعه نوبختی نشان می دهد که "اختلافات بسیاری بر سر مصداق مهدی از ابتدا وجود داشته و اگر از ابتدا باورهای روشنی وجود داشت هر کس خود را شیعه تلقی می کرد باید آنها را می پذیرفت و آن همه اختلاف معنا نداشت." در اینجا - و پیش از پرداختن به ادله نقلی مهدویت، در منابع فریقین- به چند نکته باید اشاره کرد: ادامه مطلب ... -
تحرک جدّی مبلغین بهائی و به تبع آن رشد بهائیت در ایران از دوران سلطنت مظفرالدینشاه قاجار آغاز شد و در دوران سلطنت احمدشاه قاجار و رضاشاه پهلوی، که بهائیان از نفوذ و حمایت فراوان در دستگاه دولتی برخوردار بودند، شدت یافت. معهذا، چنانکه دیدیم، رشد جمعیت بهائیان ایران بهطور عمده از دهه 1330 ش. آغاز شد. جغرافیای جمعیتی بهائیان ایران درباره جمعیت بهائیان ایران دادههای موجود سخت متناقض است. در اوایل سده بیستم میلادی تعداد ایشان حدود ده هزار نفر گزارش میشد. بیست سال بعد، در حوالی سال 1307 ش.، حسن نیکو، مبلغ پیشین بهائی، این رقم را اغراقآمیز دانست و شمار بابیها در سراسر جهان را، اعم از ازلی و بهائی، 5207 نفر اعلام نمود که 3960 نفر در ایران زندگی میکنند. این ادعا قانعکننده نیست زیرا در فهرست مندرج در کتاب نیکو، نام برخی از روستاهای معروف بهائینشین دیده نمیشود و لذا بهنظر میرسد که ارقام فوق منطبق با روح کتاب نیکوست که با هدف تخفیف و تحقیر بهائیت تدوین شده است. بهنوشته دنیس مکایون، استاد دانشگاه نیوکاسل انگلیس، در دایرةالمعارف ایرانیکا، بهائیگری در سالهای 1928-1952 میلادی رشدی کند داشت ولی از سال 1952م./ 1331ش. گسترش آن شتاب گرفت و این امر بهدلیل برنامهریزیها و سازماندهیهایی بود که با برنامه «جهاد ده ساله» شوقی افندی آغاز شد. ادامه مطلب ...
