تاریخ :1390/11/17 بازديد :9
|
در احوال یكی از مشتاقان دلسوخته و شیفتگان چشمبهدر دوخته گفتهاند كه چهلشب، چهارشنبه در مسجد سهله، ملازم آستان امید بود. هفتهها با عشق و شوق در انتظار امام موعود، جان میداد و جان میگرفت. روزها و شبها میگذشت و لحظهبهلحظه در انتظار میگذراند.
دستی به روفتن غبار راه، بر خاك میكشید و دستی به ادب خدمتگزاری بر سینه مینهاد. پایی به سراسیمگی حركت بر میآورد و پایی به احتیاط خطر، باز میكشید. چشمی به مراقبت نظر میبست و چشمی به انتظار گذر میگشود. ادامه مطلب ... | |
|