تاریخ :1387/5/20
بازديد :8
|
هدف اصلي اين مقاله، تلاش براي ظرفيتسنجي دو رويکرد مکتبواره و دکترينال در مهدويتپژوهي است. گسترش تعجيلآميز استفاده از اصطلاحات جديدي چون گفتمان و دکترين در معارف مهدوي، بدون توجه به پيشينه و استلزامات معرفتي و نظري آنها، سبب شده است در شناساندن و عرضه معارف مهدوي، کژتابيهايي صورت پذيرد. معارف مهدوي از معارف شريف وا مقدس ديني ـ اسلامي است که اقتضا ميکند از منظر روشي و معرفتي نيز در آنها تأمل و احتياط لازم صورت پذيرد. به نظر ميرسد اصطلاح دکترين، به رغم کاربرد خاصش در مطالعات دينپژوهي غربي، ظرفيتهاي لازم را براي معرفي و ارائه معارف مهدوي ندارد؛ از اينرو، شايسته است از رويکردهاي ديگري که مزاياي بيشتري دارند، استفاده شود. در اين زمينه، به نظر ميرسد، رويکرد «مکتبواره» با وجود کلاسيک و قديمي بودن، ظرفيتها و قابليتهاي بيشتري براي عرضه و شناساندن معارف مهدوي دارد. ادامه مطلب ... | |
|
