تاریخ :1390/1/20
بازديد :10
|
چكيده
برهان لطف، به سبب اهميت جايگاه آن، به قاعده لطف مشهور است. اين قاعده، ميان متكلمان و انديشمندان اسلامي از دير باز مطرح بوده و خاستگاه بسياري از باورهاي و گزينههاي اعتقادي است كه كه بعثت، نصب، وعده، وعيد، بهشت، جهنم و تكاليف ـاعم از تكاليف شرعي و عقلي ـ با آن توجيه و تثبيت ميشود. لطف، به لطف مقرب و لطف محصل تقسيم ميشود.
از جمله باورهايي كه از طريق اين قاعده قابل پي گيري است، مسأله امامت ميباشد كه تعيين و نصب و اثبات آن بر اساس قاعده لطف انجام ميشود. اما وقتي اين مسأله را در دوران غيبت و پنهان زيستي امام مطرح ميكنيم، با يك سري پرسشهاي اساسي رو به رو ميشويم كه به نوعي تعارض را به نمايش ميگذارد، مثلا: از طرفي گفته ميشود وجود و ظهور اما در هر زمان لطف است و از طرف ديگر گفته ميشود غيبت نيز لطف است، زيرا مردم در دوران غيبت به واسطه غيبت، مورد امتحان الهي قرار ميگيرند و امتحان نيز زمينه تكامل و ترقي بشر را فراهم ميكند. ادامه مطلب ... | |
|
