تاریخ :1390/5/11 بازديد :4
|
آموزه موعود، چه با نگرش پسامدرنی و یا سنتی، بخش بزرگی از آموزه های مدرنیته را به کناری وانهاده است. این وانهادن، به معنای بیچارگی انسان در مقابل راهکارهایی است که مدرنیته برای سعادت بشر ارائه می کند.
روز چهاردهم ژوئیه 1793، یعنی یک سال پس از روی کار آمدن ژاکوبن ها و اعلام جمهوری فرانسه، هگل، هولدرلین و شلینگ در حواشی شهر دانشجویی خود درختی به نام «درخت آزادی» برپا می کنند و با خواندن سرود «مارسی یز» (سرود ملی فرانسه که شلینگ متن آن را به آلمانی ترجمه کرده بود) به دور آن درخت می رقصند و پایکوبی می کنند. هگل تا پایان عمر شصت و یک ساله خود، ستایشگر انقلاب فرانسه باقی ماند و هر ساله در سالگرد این انقلاب، لیوان شراب اش را بالا برد. ادامه مطلب ... | |
|